باید باور کنیم
نظرات( )
دوست دارم تو در كنار من بهترین لحظه ها را تجربه كنی ,
دوست دارم تو نیز به مانند من طراوت عشق در چشمانت حلقه زند ,
دوست دارم در كنار من مملو از عشق باشی , مملو از عطر امید
وقتی خاطرات مشتركمان را مرور می کنم
تصویر چشمانی را می بینم كه مهربانانه چشم به چشمانم دوخته اند
و من برای استشمام عطر تو آن را در آغوش خواهم كشید
همیشه با تو و در كنار تو عشق را در آغوش میكشم
مهربان یاور زندگی ام روزت مبارک
ما از وحشت فراموش کردن دیگران است که عکس آنها را به دیوار می کوبیم یا روی تاقچه می گذاریم؛ یک وفاداری کاذب.
...اما این را هم یادتان باشد که ذره ای در قلب ، بهتر از کوهی بر دیوار است!
نادر ابراهیمی
بی تو
نه بوی خاك نجاتم داد
نه شمارش ستاره ها تسكینم
چرا صدایم كردی
چرا ؟
سراسیمه و مشتاق
سی سال بیهوده در انتظار تو ماندم و نیامدی
نشان به آن نشان
كه دو هزار سال از میلاد مسیح می گذشت
و عصر
عصر والیوم بود
و فلسفه بود
و ساندویچ دل وجگر
* حسین پناهی
دلی بای من، تا تو هستی هیچ چراغی نور نمی دهد، خورشیدکم. تو با لکنت حرف بزن که
من با لکنت تو را ببوسم. به زبانت فشار بیاور زمانی طولانی تا چیزی بگویی، به
لبهام فشار می آورم زمانی طولانی تا تکه تکه و لکنت دار ببوسمت. زبانت می گیرد؟
خیال کن لبهای من هم می گیرد. به لب های تو می گیرد. بگذار تکه تکه ببوسمت، تکه
تکه پرپرت کنم، بوی تنت را بنوشم. با لکنت. جوری که خدا هم مجنون شود.
نمی
شود؟
-----------------------
رمان "دلی بای و آهو"، فصل آهو
(باغهای کندلوس - ایرج کریمی)
آذر (خزر معصومی): زنا زود پیر میشن، میدونی چرا؟ چون
عروسک بازی شونم جدیه، رو عمرشون حساب میشه. از دو سالگی مادرن. بعد مادر برادرشون
میشن. بعد مادر شوهرشون میشن. باباشون که پا به سن میذاره ازشون پرستاری یه مادرو
میخواد. گاهی وقتا حتی مادر مادرشونم میشن. من شوهر نکردم. ولی مادر مادرم بودم،
مادر پدرم بودم، مادر برادرم بودم، تازه به همه اینا بچههای به دنیا نیاورده رو هم
اضافه کن، مادر اونا هم بودم.
بی تو اینجا همه در حبسِ اَبَد تبعیدند
سال ها، هجری و شمسی، همه بی خورشیدند
از همان لحظه که از چشمِ یقین افتادند
چشم هایِ نگران آینۀ تردیدند
... نشد از سایۀ خود هم بگریزند دَمی
هر چه بیهوده به گِردِ خودشان چرخیدند
چون به جز سایه ندیدند کسی در پی خود
همه از دیدن تنهایی خود ترسیدند
غرق دریای تو بودند ولی ماهی وار
باز هم نام و نشان تو زهم پرسیدند
در پی دوست همه جای جهان را گشتند
کس ندیدند در آیینه به خود خندیدند
سیر تقویم جلالی به جمال تو خوش است
فصل ها را همه با فاصله ات سنجیدند
تو بیایی همه ساعت ها و ثانیه ها
از همین روز، همین لحظه، همین دم عیدند ...
قیصر امین پور
